கனவுகள் + உழைப்பு = தீக்குளிப்பு

நட்டநசியில் அலறிய தொலைபேசியில் மொத்த குடும்பத்தின் அலறல் அத்தனையும் கேட்டது.

அண்ணா கிளம்பி வாங்கண்ணா. மொத்தமாய் எரிஞ்சு போறதுக்குள்ள வந்து காப்பாத்துங்கண்ணா?

நண்பரின் மனைவி அழைத்த போது புரிந்து விட்டது.  வாகனத்தை வௌியேற்றி மொத்த விசையில் பறந்து வீட்டை அடைந்த போது தான் புரிந்தது நீட்டிக்கொண்டுருந்த பக்க ஸ்டேண்டை எடுக்காத விபரிதம். எங்கேயாவது தட்டி இருந்தால் தலை கூட மிஞ்சி இருக்காது.

மொத்த குடும்பமும் இறப்பு வீட்டு சோகத்தில் இருந்தது.  அறைக்குள் தொடர்ச்சியாக கதவு தட்டப்பட்டுக்கொண்டுருக்கும் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டுருந்தது.  ஜன்னலை மட்டும் திறந்து பார்த்த போது நண்பர் உடம்பு முழுவதும் நனைந்து வெறியாய் கத்திக்கொண்டுருந்தார். அழுது கொண்டுருக்கும் குழந்தைகளை சமாதானப்படுத்த முடியாமல் பூட்டிய கதவை இறுக பற்றியிருந்தார் நண்பரின் மனைவி.

கதவை திறக்க முற்பட்ட போது கையெடுத்து கும்பிட்டார்.  நான் பார்த்துக்கிறேன் என்று கண்களால் சைகை காட்டி விட்டு உள்ளே சென்றேன்.

நண்பர் என்னைக் கண்டதும் சிறு குழந்தை போல் கேவ ஆரம்பித்தார்.

எந்த உணர்ச்சியையும் நான் காட்டிக்கொள்ள வில்லை.  போட்டுருந்த ஆடைகளை களைந்து மாற்றச் சொல்லிவிட்டு அமைதிபடுத்தி வௌியே அழைத்து வந்த போது சற்று ஆசுவாசமானவர் மறுபடியும் அழத் தொடங்கிய போது என்னுடைய ஆத்திரத்தில் விட்ட ஒரு அறையில் மீண்டும் அமைதியாய் விட்டார்.

தர்மராஜ்.

பெயருக்கேற்றமாதிரி தர்மத்தின் ராஜ தலைவன் தான்.  எந்த சந்தேகமும் இல்லை.  பணிபுரிந்த நிறுவனத்தில் இக்கட்டான நேரத்தில் வேலை கேட்டு உள்ளே வந்தவர்.  எப்போது வேலை பார்த்துக்கொண்டுருந்த உற்பத்தி பிரிவுக்கான ஒப்பந்தக்காரர் அவசர நேரத்திலும் ஓய்வு எடுக்க வேண்டும் வீம்பாய் கிளம்பி விட்டதால் மொத்த உற்பத்தியும் அந்த பகல் பொழுதில் ஸ்தம்பித்து நின்றது.

இரவுக்குள் பெட்டிகளை ஏற்ற வில்லை நிர்வாகியின் நிதானமற்ற இரவுகள் என்னுடைய பதவியை பறித்துவிடும்.  ஆபத்தை உணர்ந்தவன் அவசரமாய் மாற்று ஏற்பாடுகளை பார்த்துக்கொண்டுருந்த போது ஒப்பந்த பணி ஏதும் உள்ளதா என்று உள்ளே வந்த போது எரிச்சலாய் இருந்தது.

மனதில் ஒரு நப்பாசை.

புயலாய் வீசிக்கொண்டுருந்த அந்த பகல் பொழுதை தன்னுடைய திறமையால் புனிதமாய் மாற்றிய அந்த தர்மராஜ் அன்று முதல் என்னுடைய ஆஸ்தான நபராகிப் போனதில் ஆச்சரியம் இல்லை.

ஆய்த்த ஆடை உற்பத்தி பிரிவு ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனியான உள் ஒப்பந்தகாரர்களால் பணிகள் நடக்கும். பாதிக்கும் மேற்பட்ட நிறுவனத்தில் உள்ள பழக்கமான விஷயம் தான் என்றாலும் மொத்த நிர்வாகத்தையும் தன்னுடைய கைகளில் வைத்துக்கொள்ளும் பரம அவஸ்த்தைகளை முக்கிய நிறுவனங்கள் மட்டுமே வைத்துருக்கும்.

வைத்துருக்கும் அத்தனை நிறுவனங்களும் அரசாங்கத்தின் அத்தனை விதிகளை கடை பிடித்தாகி வேண்டிய கட்டாயம்.

ஓப்பந்தக்காரர் என்றால் தனித் தனி உலகம் போல் ஒவ்வொன்றும் சம்மந்தம் இல்லாமல் வருடம் முழுக்க ஒழுங்காய் உருண்டு கொண்டுருக்கும். அடம் பிடித்துக்கொண்டுருந்த தையல் பிரிவு தர்மராஜ் உள்ளே வந்ததும் தரமாய் மாறத் தொடங்கியது.

காலை எட்டு மணி என்றால் அரை மணி முன்னதாக உள்ளே இருப்பார். முடியும் போது அரை மணி நேரம் கழித்து தான் வௌியே செல்வார்.  உள்ளே போக வேண்டிய அவஸ்யமே இருக்காது.  அத்தனை கணக்கும் புள்ளிவிபர பட்டியலாய் தாளில் வந்து நம் மேஜையில் சிரிக்கும்.

வந்தவர் உழைப்போடு உள்ளே உள்ள நிர்வாக சீர்கேடுகளையும் கண்டு கொண்டு வழங்கிய ஆலோசனைகள் நியாயமாகவே தெரியத் தெரிய அவருக்கு வேண்டிய அத்தனை நபர்களும் உள்ளே அதிகமாக தெரிய ஆரம்பித்தனர்.  எல்லா நிர்வாகமும் அவருடைய ஆட்களால் நிரம்பி வழியே அத்தனை ஒப்பந்தமும் ஒழுங்கான பாதையில் சரியான நேரத்தில் பயணப்பட்டுக்கொண்டுருந்தது.

நல்ல நிறுவன நிர்வாகிகள் இது போன்ற சமயங்களில் சற்று அதிக பயமாய் இருப்பார்கள்.  காரணம் ஒரு நபர் ஆளுகை தவறுதலாக திருப்பப்படும் அபாயம் உண்டு என்பதால்.  ஆனால் நிர்வாகி எச்சரித்த போதும் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.  கட்டி வைத்துள்ள கயிற்றுக்குள் இருக்கும் மாடு எப்படி கவுத்த விட முடியும் என்ற நம்பிக்கை.

வீணாக்கவும் இல்லை. தைக்கும் பிரிவில் இருந்த தர்மராஜ், கொண்டு வந்த ஒவ்வொரு நபரும் ஒவ்வொரு பிரிவில் இருக்கும் மற்றவர்களும் சேர்ந்து உண்டானது ஐவர் கூட்டணி.

மொத்த ஐந்து பேருமே ஒரே நேரத்தில் உள்ளே வருவார்கள்.  இரண்டு சைக்கிளில் உள்ளே வருபவர்கள் ஒரே வருடத்தில் ஐந்து வாகனத்தில் வந்து இறங்கும் அளவிற்கு வசதியை பெற்றது ஆச்சரியம் இல்லை வாழ இடம் வாங்கியது கட்டிய வீடுகள் என்று ஒற்றுமையாய் உணர்வாய் வாழ்ந்த அவர்கள் பார்த்து எனக்கே சற்று பொறாமையாகத்தான் இருந்தது.

மது,மாது, ? தொழிலாளர் வர்க்கத்தில் அவர்கள் அத்தனையிலும் அந்நியமாய் தெரிந்த போது அவர்களின் கண்ணியம் என் கண்களுக்கு கருத்தாய் தெரிந்தது.  உள்ளே வந்து விட்டால் ஓயாத பம்பரம் தான்.  வௌியே தான் நட்பு. உள்ளே பரம எதிரி போல் பரபரத்துக்கொண்டுருப்பார்கள்.

பரமன் சிரித்துக்கொண்டான்.  பக்கங்கள் திரும்பப்பட்டது.

இரவு கணக்கு பார்த்துக்கொண்டுருந்த போது பவ்யமாய் ஒருவர் தலை மட்டும் அறைக்குள் வந்து எட்டிபார்க்க வௌியே தெரிந்த கண்ணாடி வழியே மற்ற நான்கு தலைகள் கவிழ்ந்து தொங்கிக்கொண்டுருந்து.  ஏதோ பேச வேண்டும் போலிருக்கிறது. என்னவாக இருக்கும்? மிஞ்சிப் போனால் முன் தொகை கேட்பார்கள். நினைத்துக் கொண்டு உள்ளே வரவழைத்தேன்.

“ஐந்து பேரும் நிற்கலாம் என்று நினைக்கிறோம்

விளக்கமாய் கேட்ட போது தான் புரிந்தது. தனியாக தொழில் தொடங்கும் ஆசை புரிந்தது. எனக்கொன்று ஆட்சேபணையில்லை. ஆனால் மொத்த உற்பத்தியும் அவர்களை சார்ந்து இருக்கிறதே? பிரச்சனைகள் இல்லாதவரையில் நிர்வாகி எப்போதும் வார இறுதி ஒரு நாள் மட்டுமே உள்ளே வருவார். பிரச்சனை என்றால் மொத்த நாளும் உள்ளே வந்து குடிவந்து இருந்து விடுவாரே?

அச்சத்தில் அவசரமாய் கேட்டேன்.

பயப்படாதீங்க. நாங்களே நல்ல நபர்களாக பார்த்து அமர்த்தி விட்டு உங்களுக்கு திருப்தி வரும் மட்டும் உள்ளே இருந்து ஒத்துழைப்பு தருகிறோம். நீங்கள் சொன்ன பிறகு நாங்கள் வௌியேறுகிறோம்?

மறுக்கவா முடியும்?

அவர்கள் அழைப்பின் பேரின் ஆசிர்வாதத்துடன் குத்துவிளக்கு ஏற்றிவிட்டு குதுகலமாய் திரும்பி வந்து மறந்து விட்டேன். என்னுடைய வாழ்க்கை உள்ளே இழுத்துக்கொண்டே இருக்கும் போது அவர்கள் அவவ்போது உள்ளே வருவார்கள். வாங்கிய வாகனம், வாங்கப்போகும் இடங்கள் என்று பட்டியல் இட்டு பல ஆலோசனை கேட்பார்கள்.

அந்த நாள் வரையில் அவர்கள் செய்த புண்ணியம் நேரிடைய ஏற்றுமதிக்கோ, உள்ளுர் ஒப்பந்தம் என்ற பெயரிலோ ஏதும் செய்யாமல் தைக்க வேண்டிய எண்ணிக்கையான ஒப்பந்த முறையிலேயே ஓட்டிக்கொண்டுருந்தது. நிறுவனத்தில் வெட்டி வைத்துருப்பார்கள். தேவையான சமாச்சாரங்கள் தந்த விட மொத்த தைத்த கூலி சனிக்கிழமை பணமாய் வந்து விடும். மறுநாள் கணக்கு பார்க்கும் போது உதிரி தனியாய் நிற்கும். உடனே பொருளாய் இடமாய் மாறிவிடும்.

நல்ல காற்று அடிக்கும் எல்லாமே நறுமணமாகத்தான் தெரியும்? சூறைக் காற்று அடிக்கும் போது?

மறுமுறை வந்த போது குறிப்பிட்ட நிறுவனம் பெயர் சொல்லி அங்கு ஒப்பந்த அடிப்படையில் நாங்களே முதல் போட்டு செய்யப்போகிறோம் என்ற போது எனக்கு பக் என்றது. நிறுவனத்தின் தரம் தெரிந்தவன் என்ற முறையில். நாம் ஒன்றும் சொல்ல முடியாது. சொன்னாலும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய மனோ நிலையில் இருப்பதாக தெரியவில்லை.

முடிக்காமலே இழுத்துக்கொண்டு சென்ற மொத்த ஒப்பந்த கணக்கும் மூன்று வருடங்கள்  (?)  முடிந்த போது தரவேண்டிய தொகையைான இரண்டு கோடிகளும், கேடித்தனமாக கணக்கில் இண்டு இடுக்கில் சிக்கிக்கொண்ட எலி போல்?

ஐவர் கூட்டணி ஒருவராகி மாறி, இனி உள்ளே வைக்க நகை ஏதும் இல்லை என்ற சூழ்நிலையில் தன்னையே எறித்துக்கொள்ளும் சூழ்நிலையில்.

அமைச்சர்களை வரவேற்கும் அதிகாரம் பெற்றவர்கள், மற்றவர்களின் பணத்தில் எந்த மானத்தை காப்பாற்ற முடியும்?

Advertisements

6 responses to “கனவுகள் + உழைப்பு = தீக்குளிப்பு

  1. மனது மிகவும் வேதனை படுகிறது… பாவம் அந்த ஆத்மா…. சாதரணமாகவே நம்மூரில் சிறு தொழிலுக்கு என்று அவ்வளவாக உதவி, ஆலோசனை, ஊக்கம் ஒன்றும் கிடையாது… கடவுள் தான் காப்பாற்ற வேண்டும்.

    • ஒரே ஒரு அறையில் உள்ளதை உங்களிடம் பத்து சதவிகிதம் தான் பகிர்ந்துள்ளளேன். மீதி 90 சதவிகதம் கல்லறையாக இருப்பவைகள் நினைத்துப்பாருங்கள். அத்தனை நிஜத்தையும் பார்த்துக்கொண்டே, வலிகளையும் தாங்கிக்கொண்டே பயணித்து வரும் என் சொந்த பாதையை இப்போது உங்கள் நினைவுக்கு கொண்டு வாருங்கள். வாழ்க்கை என்பது பணம் மட்டும் தான் என்பவர்களுக்கு மத்தியில் பணத்துக்கு மேலும் வேறு சில உள்ளது எனபதாக நினைக்கும் நான் இரண்டு பட்டங்களை பெற்றவன். மாமனார் கொடுத்த பட்டம் ஒன்று. பிறந்த குடும்பம் பட்டம் ஒன்று.?

      பல பதிவுகள் மூலம் அறிந்துள்ள அந்த பட்டங்களை முடிந்தால் உங்கள் நினைவுக்கு கொண்டு வாருங்கள்.

      வாழ்க்கை என்பது வாழ வைக்கும். அதற்குண்டான காலம் வரைக்கும் பொறுத்து இருப்பவர்களுக்கு மட்டும்?

  2. வலிக்கிறது…….ஜோதி அவர்களே…….
    இந்த சூழ்நிலைகளில் பாரதியின் வரிகள் நினைவுக்கு வருகின்றன……..

    தேடிச்சோறு தினந்தின்று – பல
    சினஞ்சிறு கதைகள் பேசி – மனம்
    வாடி துன்பம் மிக உழன்று
    பிறர் வாட பல செயல்கள் செய்து
    நரை கூடி கிழ பருவம் எய்தி- கொடுங்
    கூற்றுக்கிரையென பின் மாயும் – பல
    வேடிக்கை மனிதரை போலே
    நானும் வீழ்வேன் என நினைத்தாயோ…!!!!

    இவற்றில் உங்கள் நண்பரின் சுயகட்டுபாடு,உழைப்பு எல்லாம் தெரிகிறது…இருந்தும் ஏன் இப்படி????

    • நன்றாக உழைக்க வேண்டும் என்று அப்பா அம்மா சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்?

      நல்லவற்றை மட்டும் பார்க்க வேண்டும் யோசிக்க வேண்டும் என்று ஆசிரியர்கள் சொல்லித்தந்தார்கள்?

      நல்லவற்றை மட்டுமே எடுத்துக்கொள் என்று வாழ்க்கை சொல்லித்தந்தது?

      ஆனால் அத்தனையும் பெற்றவர்களின் வாழ்க்கை ஏன் பரிதாபத்தில் கொண்டு போய் விட்டு எதை உணர்த்துகிறது?

      அவரிடம் சொல்ல முடியாது உங்கள் வரிகளை. காரணம் அவர் இப்போது இறைவன் திருவடிகளில்?

      • இதில் கோழைத்தனம் மட்டுமே தெரிகிறது ஜி……மன்னிக்கவும் என்னால் இதை ஜீரணிக்கமுடியவில்லை…..

        • எல்லா விஷயங்களை வௌிப்படையாக படைத்து விட முடியாது. காரணம் முழுமையும் தெரிந்தால் ஒரு வேளை வேறு வழியே இல்லை என்று முடிவுக்கு வந்தாலும் வரலாம். பணம் என்பதை விட பட்ட அவமானங்கள் பரிதவித்த புத்தி பேதலித்த விஷயங்களை பறிமாற முடியுமா? இறைவன் கணக்கு ஒன்று முடிந்து விட்டது. மற்றொன்று முடிவுக்கு தயாராய் இருக்கும் என்பதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s